«Ευτοπία – Τα χρόνια του μανιφέστου» (Άνεμος εκδοτική) | Γράφει η Θεωνη Κωνσταντοπουλου

Άνεμος Magazine 15/05/2020 0

Ο κόσμος έχει περιέλθει σε μια κατάσταση τραγική και οδεύει ολοταχώς προς την καταστροφή του.
Η κρίση έχει απλώσει τα δηλητηριώδη πλοκάμια της σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης ύπαρξης.
Οικονομία, πολιτική, παιδεία, υγεία και πολιτισμός έχουν πληγεί ανεπανόρθωτα. Κανείς δεν έχει μείνει ανέγγιχτος…
Η καταβαράθρωση της κοινωνίας είναι τόσο βαθιά που το απόλυτο χάος δεσπόζει και προκαλεί φόβο μπροστά στα καινούρια δεδομένα.
Σ’ αυτόν τον κόσμο, δύο νέοι, ο Μάνος και η Άννα θα ξεκινήσουν τη ζωή τους. Σ’ αυτόν τον κόσμο θα χτίσουν το σπιτικό τους και θα δημιουργήσουν την οικογένειά τους.
Σε μια προσπάθεια των ισχυρών αυτού του κόσμου να ερμηνεύσουν την νέα πραγματικότητα, ένοχος χρίζεται ο υπερπληθυσμός της γης, υπαίτιος για την οικονομική κρίση, τη βία και την τρομοκρατία που απειλούν την ανθρωπότητα.
Εκφράζεται επομένως η αδήριτη ανάγκη για λήψη μέτρων παγκόσμιας εμβέλειας. Συντάσσεται το μανιφέστο, η γραπτή διακήρυξη που ορίζει ποιοι κανόνες θα διέπουν το παγκόσμιο γίγνεσθαι από εδώ και στο εξής. Απώτερος σκοπός του ( όπως διακηρύσσουν οι ένθερμοι οπαδοί του ) η διατήρηση της παγκόσμιας τάξης και ασφάλειας. Οι νόμοι όμως που το απαρτίζουν κάθε άλλο παρά αυτόν τον σκοπό εξυπηρετούν…
Τα σύνορα των χωρών κλείνουν, οι γεννήσεις και οι θάνατοι ελέγχονται πολύ αυστηρά. Η παιδεία εκλείπει και βάσει του νόμου “περι ακαταλληλοτητας ” κρίνονται είτε κατάλληλοι είτε άχρηστοι, παράσιτα.
Ο κόσμος αλλάζει ριζικά. Σ’ αυτόν τον κόσμο η απαξίωση της ανθρώπινης υπόστασης είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός.
Κανείς όμως παρ’ όλα αυτά δεν αντιδρά.
Όλοι συμβιβάζονται στα νέα δεδομένα της ζωής τους.
Είναι ο τρόπος τους άραγε να δείξουν την εμπιστοσύνη τους στην παγκόσμια διακυβέρνηση και την πίστη τους πως οι ισχυροί αυτού του κόσμου νοιάζονται για το κοινό καλό;
Ή μήπως η συμπεριφορά τους αυτή είναι καλά προετοιμασμένη εδώ και καιρό;
Μήπως απλά έχουν κουραστεί και αδυνατούν πραγματικά να αντιδράσουν;
Μήπως έχουν συμβιβαστεί πριν καν ξεκινήσει όλη αυτή η κατάσταση;
Και υπάρχει ελπίδα;
Θα αφυπνιστεί ο κόσμος;
Το μέλλον της ανθρωπότητας θα περάσει στα χέρια των ίδιων των ανθρώπων ή θα συνεχίσει να καθορίζεται αυστηρά βάσει νόμου;

Πρόκειται για ένα καταπληκτικό βιβλίο στις σελίδες του οποίου η συγγραφέας ξετυλίγει τις πτυχές μιας ακραίας πραγματικότητας, απόρροια της πολύπλευρης, βαθιάς κρίσης.
Η πλοκή τοποθετείται το έτος 2057,όπου βλέπουμε πως κυριαρχεί μια κοινωνία απόλυτης δυστυχίας με χαρακτηριστικά της την πλήρη απουσία ατομικής ελευθερίας και δικαιωμάτων.
Σ’ αυτό το άκρως δυστοπικό πλαίσιο γεννιούνται δύο κόσμοι, δύο πολέμιοι του μανιφέστου.
Ο ένας, δημιούργημα μιας χούφτας ανθρώπων, είναι ένας μυστικός, αθέατος κόσμος, ο οποίος βασίζεται αποκλειστικά στην ισότητα, την δικαιοσύνη και την αλληλεγγύη.
Ο άλλος, ενσαρκώνεται από την ομάδα Άλφα και προωθεί με ζέση τις ηθικές αξίες του παρελθόντος.
Οι δύο αυτοί κόσμοι θα αγωνιστούν για την ανατροπή του μανιφέστου και την ιδανική κοινωνία, την Ευτοπία, μια κοινωνία που χαρακτηρίζεται από το φως και το απόλυτο καλό.
Υπάρχουν όμως ελπίδες για επαναπροσδιορισμό του κόσμου;
” Όχι, δεν παλεύουμε για την ουτοπία. Για την ευτοπια παλεύουμε. Και γιατί να έχουμε πειστεί πως τα καλά πράγματα είναι ουτοπικά και ανεδαφικά και ανεφάρμοστα και απραγματοποιητα; Ποιος κατάφερε να μας πείσει για αυτό; Ποιος,ποτέ και γιατί; Πότε μας έπεισαν πως ο άνθρωπος είναι εκ φύσεως κακός; Γιατί να μην είναι ακριβώς το αντίθετο; Και τι είναι καλό και τι κακό; “

Ο φόβος είναι που μας κάνει αδύναμους. Γι’ αυτό μας καλλιεργούν πάντα τον φόβο, για να μας κρατάνε αδύναμους. Τον φόβο σου πρέπει να τον απομυθοποιείς. Είναι ανθρώπινο συναίσθημα ο φόβος. Και ίσως δεν μπορούμε να τον εξαφανίσουμε, γιατί συνήθως υπόκειται στους κανόνες της λογικής. Μπορούμε όμως να συμφιλιωθούμε μαζί του. Μπορούμε να τον χρησιμοποιήσουμε ως σύμμαχο και όχι ως εχθρό. “

Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα το οποίο κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη από την πρώτη έως την τελευταία σελίδα του.
Οι ήρωες του αληθινοί, ζωντανεύουν με τα προτερήματα και τις αδυναμίες τους και προκαλούν την συμπάθεια του αναγνώστη.
Η συγγραφέας χειρίζεται άψογα την ελληνική γλώσσα και τα εκφραστικά μέσα της και μας χαρίζει μια ιστορία που αναμφίβολα θα ερεθίσει το μυαλό μας και θα μας βυθίσει σε σκέψεις…
Θα μας κάνει να αναλογιστούμε τον αντίκτυπο των πράξεων μας χρόνια μετά, έναν αντίκτυπο το οποίο θα κληθούν να αντιμετωπίσουν τα παιδιά μας.

Αφού δώσω τα συγχαρητήρια μου στην συγγραφέα και πω πως ξεκινω δίχως ανάσα το δεύτερο βιβλίο ” Η φλόγα της επανάστασης “, θα ήθελα να κλείσω με την παρακάτω φράση του βιβλίου:

” Όσο πιο πολύ αργείς ν’ αντιδράσεις τόσο πιο δύσκολη γίνεται η αντίδραση μετά. Κι αν κάποια στιγμή για ν’ ανατρέψεις μια κατάσταση χρειάζεσαι κάποιες δυνάμεις, όσο περνάει ο καιρός τόσο περισσότερες δυνάμεις χρειάζεσαι. “

• Mάθετε περισσότερα για το πρώτο βιβλίο της τριλογίας, εδώ:
https://www.anemosekdotiki.gr/pezografia/eutopia.html

Leave A Response »

Αποδείξτε ότι είστε άνθρωπος και όχι bot *