«Κάλεσμα», Ανδρονίκη Μαστοράκη

Άνεμος Magazine 17/02/2014 0

kalesma

σε νιώθω
ανησυχείς
που οι λέξεις μένουνε βουβές
………..κι εγώ μη κοιμηθώ στο δρόμο
………..(τι θα πω στους νεκρούς μου
………..αν έρθουν και βρουν αγνώστους
………..στο κρεβάτι τους)

θυμήθηκα σήμερα το καλοκαίρι
πριν πεθάνεις
κάτω απ’ τις κληματαριές
που ξόδευες τα όνειρά σου στα νερά
κι εγώ σε έντυνα με χρώματα ζεστά
δεν καταλάβαινα πώς δεν κρυώνεις

χθες τηλεφώνησα στο υπόγειο που ζούσες
κάποιος θα σήκωσε το ακουστικό μα δε μου μίλησε
θα ’ταν αράχνες
……………………αφηνιασμένες
……………………………………..απ’ την εξάντληση
τους πρόσφερα ζάχαρη με την άκρη της γλώσσας μου

δε θέλω πια
να μην υπάρχεις

σήκωσε            αέρα                χτυπούν
τα        παράθυρα        και
η       καρδιά       μου      ψάχνει          πάλι
να           κρυφτεί

κάτω απ’ τα σκεπάσματα
όμως δεν είσ’ εκεί
δεν είναι κανείς

θα μείνω εδώ
δεν θέλω πια να μην υπάρχω
μα δεν γνωρίζω πώς να ζήσω τη ζωή μου

• Επικοινωνήστε με την δημιουργό
https://www.facebook.com/androniki.mastoraki?fref=ts

 

Leave A Response »

Αποδείξτε ότι είστε άνθρωπος και όχι bot *