«Η κοπέλα του ημερολογίου», Σταυρούλα Αλατσά (2ο μέρος)

Άνεμος Magazine 02/04/2014 0

h kopela tou hmerologiou 2

Άρα, ήταν το ίδιο πάρτι. Έφερε στην μνήμη του εκείνη την νύχτα. Ο ίδιος είχε πάει από νωρίς στο μαγαζί γιατί ήταν υπεύθυνος για την λίστα καλεσμένων. Οπότε η κοπέλα του ημερολογίου είχε περάσει από μπροστά του για να μπει μέσα. Είχε διαβάσει το όνομά της και την είχε αφήσει να περάσει. Η περιέργεια του είχε εξάψει την φαντασία. Ποια να ήταν λοιπόν η μυστηριώδης κοπέλα. Άρχισε να νυστάζει και αποφάσισε να συνεχίσει αύριο αυτήν την αναπάντεχη ιστορία, που έπρεπε να το παραδεχτεί άρχισε να του κινεί το ενδιαφέρον.
Δυο ώρες μετά ακόμα στριφογυρνούσε στο κρεβάτι. Το πήρε απόφαση ότι δεν μπορούσε να κοιμηθεί και σηκώθηκε. Βγήκε στο μπαλκόνι και χάζευε την θέα. Μόλις είχε αρχίσει να ξημερώνει και ο ουρανός είχε πάρει μια απαλή απόχρωση του μοβ. Πρώτη φορά απολάμβανε το ξημέρωμα τόσο πολύ.

Αν και δεν ήθελε να το παραδεχτεί η ιστορία της κοπέλας τον είχε επηρεάσει. Ποτέ μέχρι εκείνη την στιγμή δεν είχε σκεφτεί την αντίθετη πλευρά. Το πώς μπορεί να νιώθουν οι εκάστοτε παρτενέρ του. Άρχισε να νιώθει άσχημα για τον τρόπο που τους είχε φερθεί. Εντάξει δεν είχε κάνει κάτι τόσο τραγικό όπως το να παρατήσει κάποια λίγο πριν από το γάμο, αλλά ήταν αρκετά σκληρός μαζί τους. Δεν είχε κάτσει ποτέ να συζητήσει μαζί τους, δεν έβγαινε δεύτερο ραντεβού με την ίδια κοπέλα και γενικά δεν δεσμευόταν.  Τώρα καταλάβαινε ότι ήταν σκληρός. Άρχισε να νιώθει τύψεις. Το πιο πιθανόν ήταν ότι είχε πληγώσει και ο ίδιος κάποια κοπέλα.
Προσπάθησε να διώξει αυτές τις σκέψεις από το μυαλό του και πήγε να πάρει το ημερολόγιο να συνεχίσει την ιστορία.

3 Μαΐου
Δεν θα ξανά πιώ ποτέ στη ζωή μου. Τέλος. Έφυγα πιο νωρίς από το γραφείο και κοιμόμουν όλη την μέρα. Τώρα θα γυρνάω σαν τους βρικόλακες όλο το βράδυ. Πέρασα υπέροχα όμως! Αρχίζω να αποκτάω κοινωνική ζωή. Ήδη έχω κανονίσει έξοδο για το Σάββατο.
Κ. Β.

6 Μαΐου
Τελικά η ζωή είναι ωραία! Λίγη προσπάθεια χρειάζεται. Με την Αλίκη έχουμε αρχίσει να γινόμαστε φίλες και βγαίνουμε καθημερινά μετά την δουλειά. Με σύστησε και στις δικές τις φίλες και έτσι έκανα την πρώτη μου παρέα εδώ στην Αθήνα. Δεν ξέρω πως κατάφερα να περάσω στο άλλο άκρο αλλά από εδώ η θέα είναι πιο ωραία!
Κ. Β.

Ένα χαμόγελο σχηματίστηκε στα χείλη του Άγγελου. Χαιρόταν με αυτή την άγνωστη κοπέλα, την οποία κατά κάποιο τρόπο ένοιωθε ότι την γνώριζε. Μια ιδέα του πέρασε από το μυαλό.
Μια ώρα αργότερα περνούσε την πόρτα του γραφείου του. Αγνόησε τα περίεργα βλέμματα που τον κάρφωναν, αν και δεν έχουν άδικο σκεφτόταν, εδώ και 3 χρόνια που εργαζόταν στο περιοδικό ποτέ δεν είχε εμφανιστεί τόσο νωρίς.
Πήγε κατευθείαν στο τμήμα φωτογραφίας και άρχισε να ψάχνει το άλμπουμ από την βραδιά του πάρτι. Δεν ήξερε τι ακριβός περίμενε να βρει, αλλά ακολουθούσε το ένστικτό του.  Για τις επόμενες δύο ώρες χάζευε τις φωτογραφίες. Όταν κατάλαβε πόσο άσκοπο ήταν αυτό που έκανε η απογοήτευση τον καθήλωσε. Για κάποιον ανεξήγητο λόγο ήθελε να βρει αυτή την κοπέλα. Ήθελε να την δει. Την σκεφτόταν να είναι μόνη της μέσα σε ένα άδειο σπίτι και να γράφει στο ημερολόγιο της και ένιωθε μια θλίψη.
Μπορεί να ήταν τελείως διαφορετικοί σαν χαρακτήρες, όμως ένιωθε όπως και εκείνη. Ναι, τον τελευταίο καιρό αν και δεν το παραδεχόταν ένιωθε μόνος. Κενός. Στην αρχή πίστευε ότι απλά είχε αρχίσει να βαριέται την δουλειά του, όμως τα λόγια της κοπέλας τον είχαν ξυπνήσει.
Γύρισε όσο πιο γρήγορα μπορούσε στο σπίτι, για να ξετυλίξει λίγο ακόμα την ζωή της κοπέλας του ημερολογίου.

10 Μαΐου
Μετά την έξοδο του Σαββάτου γύρισα στο άδειο σπίτι και ένιωσα πάλι μόνη. Έτσι για να μην ξεχνάμε τις παλιές μας συνήθειες! Σύγκρινα την παλιά ζωή μου με την τωρινή. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω ποια είναι καλύτερη, αλλά δεν είναι αυτό που μετράει.  Υπάρχουν κάποιες στιγμές που θέλω να ξανά ζήσω. Αυτή η ανεμελιά που άφησα φεύγοντας από το νησί. Οι άνθρωποι που βλέπεις κάθε μέρα και σου χαμογελάνε. Το να γνωρίζεις ποιος μένει δίπλα σου. Φυσικά μου λείπουν και οι γονείς μου. Ίσως να τους επισκεφτώ τώρα που πλησιάζει το καλοκαιράκι.
Κ. Β.

 15 Μαΐου
Το καλοκαίρι ήδη έχει αρχίσει να κάνει την εμφάνιση του. Ανυπομονώ να πάω για λίγες μέρες στο νησί. Τον επόμενο μήνα, μάλλον θα πάρω 4 μέρες άδεια και θα πεταχτώ. Φυσικά τρέμω στην ιδέα ότι μπορεί να πετύχω κάπου στον δρόμο το ευτυχές ζευγαράκι, αλλά κάποια στιγμή πρέπει να το αντιμετωπίσω. Να διώξω τους δαίμονες που με κυνηγάνε και να πάρω πίσω τις κλεμμένες μου στιγμές.
Κ. Β.

Ο  Άγγελος ευχήθηκε να τα είχε καταφέρει. Να είχε διώξει από πάνω της όλο τον πόνο που αισθανόταν και που είχε καταφέρει να τον περάσει και στον ίδιο και να ένιωθε ελεύθερη.
Πέρασε τις επόμενες ημέρες παρακολουθώντας την ζωή της. Ένιωθε σαν θεατής, ήθελε να μάθει το τέλος της ιστορίας και παρακαλούσε να ήταν ευχάριστο.

16 Ιουνίου
Αυτό ήταν, έκλεισα εισιτήριο! Σε δυο εβδομάδες από τώρα, στις 30 Ιουνίου θα είμαι στο πλοίο για την Αμοργό. Το πλοίο φεύγει στις 7:00 το πρωί οπότε θα πρέπει να ξυπνήσω πολύ νωρίς.. Ήρθε η ώρα να αντιμετωπίσω τις φοβίες μου και να τις κοιτάξω κατάματα.. Μόνο έτσι θα μπορέσω να προχωρήσω μπροστά.
Κ. Β.

Αδύνατον σκέφτηκε ο Άγγελος. Κοίταξε το ημερολόγιο για να βεβαιωθεί. Ναι. Σήμερα ξημέρωνε 30 Ιουνίου.. Είχε μιάμιση ώρα για φτάσει στον Πειραιά. Δεν θα προλάβαινε, το ήξερε. Και αν κάτι είχε αλλάξει στο ενδιάμεσο;  Όμως δεν μπορούσε να μην προσπαθήσει. Έπρεπε να βρει αυτή την κοπέλα. Την κοπέλα του ημερολογίου..
Ήταν τέλη Ιουνίου και ήδη είχε αρχίσει η κίνηση για τις διακοπές. Η Ελένη είχε ξυπνήσει απότομα όταν την ειδοποίησαν ότι έπρεπε εκτάκτως να κάνει το πρωινό δρομολόγιο για τις Κυκλάδες. Ήξερε λοιπόν ότι δεν θα πήγαινε καλά η μέρα της. Βρισκόταν στην ρεσεψιόν και ήταν απορροφημένη με τις κρατήσεις, έτσι δεν είδε τον νεαρό που την πλησίασε.
«Συγγνώμη, χρειάζομαι την βοήθειά σας».
Σήκωσε τα μάτια της και είδε έναν πολύ όμορφο νεαρό να την κοιτάει και σχεδόν να εκλιπαρεί για την βοήθειά της. Δεν μπορούσε να αντισταθεί στα υπέροχα μελιά μάτια του. Ήταν σίγουρη ότι θα έβαζε τα δυνατά της για να τον εξυπηρετήσει. Βέβαια δεν περίμενε να ακούσει αυτό που άκουσε. Ο Άγγελος κοιτούσε την κοπέλα στη ρεσεψιόν με κομμένη την ανάσα περιμένοντας την απάντηση της. Ήξερε ότι ήταν τρελό αυτό που είχε ζητήσει όμως είχε πίστη.

Κάπου στο πλοίο η Κάτια χάζευε τη  θάλασσα και περίμενε την αναχώρηση του πλοίου. Ήταν πρωί και είχε ψύχρα. Στο κατάστρωμα δεν είχε πολύ κόσμο. Ήταν χαμένη στις σκέψεις της όταν της τράβηξε την προσοχή η ανακοίνωση. Δεν μπορεί να είχε ακούσει καλά. Μια κοπέλα έβγαλε ανακοίνωση ζητώντας την κυρία με τα αρχικά Κ. Β. που πριν από ένα μήνα είχε χάσει το ημερολόγιο της να περάσει στη ρεσεψιόν. Η ίδια είχε χάσει πριν μερικές εβδομάδες το ημερολόγιο της αλλά δεν μπορούσε να σκεφτεί πως το ήξερε η κοπέλα της ρεσεψιόν. Μπήκε μέσα στο πλοίο τρέχοντας σχεδόν κατευθυνόμενη στη ρεσεψιόν. Όταν έφθασε είδε έναν νεαρό να κρατάει το μικρό μαύρο ημερολόγιο της. Την πλησίασε και κοιτώντας την στα μάτια της είπε:
«Νομίζω ότι αυτό σου ανήκει. Σ’ ευχαριστώ, με κάποιον παράξενο τρόπο με έκανες να δω την ζωή από μια άλλη ματιά».

12 Νοεμβρίου
Σήμερα ήταν μια υπέροχη, υπέροχη μέρα! Ο Άγγελος με πήγε βόλτα στην αγαπημένη του παραλία. Ήταν πολύ ρομαντικά. Κλείνουμε μαζί 4 μήνες. Οι πιο ευτυχισμένοι μήνες της ζωής μου. Μετά την επιστροφή από το νησί όλα είχαν αλλάξει. Ο Άγγελος με βοήθησε να προχωρήσω. Δεν ξέρω που θα με οδηγήσει η σχέση μου μαζί του, όμως είναι όμορφο το ταξίδι και λέω να το απολαύσω.

• επικοινωνήστε με την δημιουργό
https://www.facebook.com/stavroula.alats?fref=ts

Leave A Response »

Αποδείξτε ότι είστε άνθρωπος και όχι bot *