«Η σιφονιέρα» • Πολύμνια Κοσσόρα

Άνεμος Magazine 17/07/2013 0

H sifoniera

« Το παρελθόν είναι μια ξένη χώρα – τα κάνουν αλλιώς τα πράγματα εκεί» L.P.Hartley

Θολό το βλέμμα της ηλικιωμένης γυναίκας  που κάθεται  μπροστά στη τηλεόραση. Ακίνητη με τα χέρια άκαμπτα πάνω στα μπράτσα της πάνινης πολυθρόνας. Οι λιπόσαρκες γάμπες δεν μπορούν να συγκρατήσουν τις λεπτές κάλτσες που έχουν γλιστρήσει από το γόνατο ζαρωμένες γύρω από τους αστραγάλους. Στην οθόνη εναλλάσσονται τα φλούο χρώματα του στούντιο με το ροζ της ξανθιάς παρουσιάστριας. Ήχοι, γελάκια, επιφωνήματα στο πάνελ. Εκείνη δεν δείχνει να ακούει. Κάτι ψιθυρίζει, κουνάει τα χείλη που κάποτε θα ήταν σαρκώδη, γενναιόδωρα, και τώρα κρεμάνε εμπρός  ξεχειλωμένα.
«Γιατί να φύγεις….μμμμμ» σιγοτραγουδάει με φωνή θαμπή και μαζί άκαμπτη,  στομωμένη λεπίδα. Προσπαθεί να θυμηθεί τους στίχους. Μα, αυτό το τραγούδι το ξέρει πολύ καλά. Γιατί της ξεγλιστράνε τώρα οι λέξεις;
Τι ώρα είναι; Γιατί δεν δείχνουν το τούρκικο; Θα πάρει τηλέφωνο την κόρη της να μάθει. Ποιό τούρκικο; Τάχει μπερδέψει. Δεν θυμάται ποιό τούρκικο περιμένει να δει. Έχει μπερδέψει τους ήρωες, όλα  χυλός στο κεφάλι της. Κουράστηκε σήμερα, φαίνεται. Δεν γίνεται να μη θυμάται το τραγούδι. Το τραγουδάει κάθε μέρα για τον άντρα της. Ρίχνει το βλέμμα στη κορνίζα με τη φωτογραφία του πάνω στον καρυδένιο μπουφέ. Η εικόνα θολώνει, μπλέκεται με άλλες εικόνες που πέφτουν σαν ριπές στα μάτια της, ρευστές. Θα πάρει τηλέφωνο την κόρη της, εκείνη ξέρει.
«Η μνήμη είναι μια σιφονιέρα». Τι χαζομάρα είναι αυτό που της λέει. Άκου σιφονιέρα με συρταράκια! « Όσο δεν τα ανοίγεις τόσο πετσικάρουν, μαμά. Προσπάθησε, σε παρακαλώ. Κάντο σαν άσκηση». Να, τώρα που αγωνίζεται να ανοίξει το συρταράκι με το τούρκικο, αλλά τίποτα. Δεν ανοίγει.  Ούτε το συρταράκι με το τραγούδι. Της φαίνεται απίστευτο πώς γίνεται να χάνει τα λόγια. Ας ξαναρχίσει. « Γιατί να φύγεις, ποιος σε πήρε μακριά μου…μμμμ, ποιος σε πήρε, πού θα πας….».
«Τόσο μικρή κοπέλα και η φωνή σας κοντράλτα, σαν της Βέμπο!». Λόγια, εικόνες, ήχοι, ένας καταρράκτης. Ωραίος που είναι! Της σφίγγει τρυφερά το χέρι και την κοιτάζει με λατρεία. Γιατί δεν μπορεί να ξεχωρίσει το χρώμα των ματιών του;
Ανοίγει το συρταράκι και μέσα απ’ αυτό το άλλο, το πιο μικρό, και το άλλο και το άλλο, σιφονιέρα ρώσικη κούκλα. «Γιατί να φύγεις, …μμμμμμ! Και τώρα έχω συντροφιά τα δάkρυά μου, γιατί να φύγεις, μούχες πει πως μ’ αγαπάαας….» Η φωνή δυναμώνει πανηγυρική, αυτάρεσκη, τελειώνει με μια σκληρή κορώνα. Τα κατάφερε! Σηκώνεται ευχαριστημένη να ετοιμάσει το βραδινό της γάλα, να πιει τα χάπια της. Ξέχασε ότι στήθηκε στη τηλεόραση να δει το τούρκικο. Ποιό τούρκικο;

Πολύμνια Κοσσόρα
• Επικοινωνήστε με την συγγραφέα, εδώ:
https://www.facebook.com/polymnia.kossoras?fref=ts
https://www.facebook.com/AnoxeidotiMnimi?fref=ts

Leave A Response »

Αποδείξτε ότι είστε άνθρωπος και όχι bot *