«Ευτοπία» | Η Άννη Παπαθεοδώρου γράφει για την τριλογία της

Άνεμος Magazine 03/05/2020 0

Ξεκίνησα να γράφω την Ευτοπία, από την μια ανταποκρινόμενη σε μια πρόκληση που η εποχή που ζούμε μου δημιούργησε και από την άλλη από την ανάγκη εκτόνωσης όλων αυτών που ένιωθα. Ήταν η εποχή του βαθέματος της κρίσης -που δεν έχει τελειώσει βέβαια- και όλων αυτών των φαινομένων, που εγώ τουλάχιστον τα ζούσα για πρώτη φορά. Εικόνες με κλειστά μαγαζιά και ανθρώπους να ψάχνουν στα σκουπίδια, εγκληματικότητα, ανεργία, άστεγοι, μετανάστες και φόβος, αλλά και άπειρες ώρες συζητήσεων των ειδικών στις τηλεοράσεις, όπου οι άνθρωποι δεν ήταν παρά αριθμοί. Έχω σπουδάσει οικονομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και αφού δούλεψα κάποια χρόνια στον ιδιωτικό τομέα, συνέχισα την επαγγελματική μου σταδιοδρομία σε τράπεζα από όπου και συνταξιοδοτήθηκα. Έτσι για όλα όσα συνέβαιναν, εκτός από το ότι θύμωνα, είχα και άποψη που ήθελα να την μοιραστώ. Μέσα σ΄ αυτό το περιβάλλον και ως αποτέλεσμα αυτού ξεκίνησε να γράφεται η Ευτοπία και αυτό είναι το θέμα της.

Η Ευτοπία είναι ένα μυθιστόρημα που περιγράφει την ιστορία μιας οικογένειας, η οποία ξεκινά την ζωή της στην κρίση. Αν έπρεπε να το χαρακτηρίσω, θα έλεγα πως είναι ένα μελλοντολογικό, δυστοπικό, μυθιστόρημα, πολιτικής φαντασίας. Μελλοντολογικό γιατί ενώ ξεκινάει από το παρόν και όλα αυτά που μας βασανίζουν ακόμα και σήμερα, διαδραματίζεται στο μέλλον. Στην πραγματικότητα αυτό που κάνει είναι να προβάλλει την κρίση στο μέλλον. Δυστοπικό γιατί περιγράφει έναν κόσμο πολύ άσχημο, δύσμορφο και κακό, όπως φαντάστηκα την μετά κρίση εποχή. Πολιτικό, γιατί περιγράφει το πλήρες οικοδόμημα του κόσμου όπως αυτό διαμορφώνεται μετά από την απόφαση για παγκόσμια διακυβέρνηση και μετά την θέσπιση νόμων που ελέγχουν τα πάντα στην ζωή των ανθρώπων. Φυσικά αφού είναι μελλοντολογικό ανήκει στην σφαίρα της φαντασίας.

Φαντασίας λέω εγώ. Η αλήθεια όμως είναι πως όλο και περισσότερο, πληθαίνουν οι αναγνώστες της Ευτοπίας, που την θεωρούν ένα βιβλίο προφητικό που ήδη έχει αρχίσει να πραγματοποιείται. Εγώ προσωπικά, δεν την θεωρώ τέτοια.

Ο λόγος που γράφτηκε η Ευτοπία ήταν η κατάσταση ακραίας ανισότητας που επικρατεί στον κόσμο σήμερα και που επιδεινώνεται ραγδαία. Παιδάκια πεθαίνουν από πείνα, έλλειψη νερού και εμβολίων, άστεγοι στον δρόμο ψάχνουν τα σκουπίδια, την ίδια στιγμή που τρόφιμα κατασπαταλιούνται και πετιούνται ως περισσεύματα μεγάλων δεξιώσεων και την ίδια στιγμή που απίστευτα πολυτελή κότερα προσφέρουν υπερπολυτελείς διακοπές στους ιδιοκτήτες τους. Την ίδια στιγμή που παιδιά κυκλοφορούν νηστικά και γυμνά, γούνες και αστραφτερά φορέματα κεντημένα με χρυσό και πολύτιμες πέτρες ντύνουν μοντέλα αλλά και διάσημους. Υπάρχουν δύο κόσμοι πάνω στην γη. Αυτός του απίστευτου πλούτου και αυτός της απίστευτης φτώχειας.

Εκείνο που έκανα γράφοντας την Ευτοπία, ήταν να αποτυπώσω αυτήν την πραγματικότητα δίνοντας της όμως μια πιο έντονη και ακραία μορφή.  Φαίνεται πως αυτήν την ακραία μορφή έχουμε αρχίσει να ζούμε τώρα, σε κάποια της σημεία. Γι’ αυτό και η Ευτοπία θεωρείται από πολλούς προφητική.

Ο κόσμος όπως διαμορφώνεται στο πρώτο βιβλίο της Ευτοπίας μετά την κρίση και με τους νέους νόμους και κανόνες είναι το Μανιφέστο, εξ ου  και ο τίτλος «Τα χρόνια του Μανιφέστου».

Το Μανιφέστο είναι μία διακήρυξη συνήθως πολιτικού ή κοινωνικού περιεχομένου, όπου αναφέρονται οι βασικές αρχές ενός κινήματος.
Το Μανιφέστο του βιβλίου είναι μια πολιτικο-κοινωνική διακήρυξη και ένα σύνολο νόμων, με βάση τους οποίους στήνεται ένας νέος κόσμος μετά την κρίση και ως συνέπεια αυτής. Το Μανιφέστο του βιβλίου, με πρόσχημα την αντιμετώπιση της κρίσης, εισάγει μια μορφή παγκόσμιας διακυβέρνησης με κλειστά όμως σύνορα, με την οποία ελέγχονται οι γεννήσεις και οι θάνατοι, ελέγχονται τα επαγγέλματα και το μέλλον των νέων. Η παιδεία είναι ανύπαρκτη καθώς διδάσκονται τα απολύτως απαραίτητα και αυτά που εξυπηρετούν τους ιθύνοντες δημιουργούς του, υπάρχουν ζώνες παραγωγικές και έχουν καταργηθεί οι συντάξεις. Σ΄ αυτόν τον κόσμο, ζουν όσοι δουλεύουν και για όσο δουλεύουν. Οι υπόλοιποι κρίνονται άχρηστοι. Αυτό που σε ένα βαθμό ζούμε σήμερα αλλά σε ακραία μορφή και κατάσταση.

Οι ήρωες του βιβλίου δεν αντιδρούν αρχικά, όταν στήνεται αυτός ο δυστοπικός νέος κόσμος. Συμβιβάζονται, προσαρμόζονται και μαθαίνουν να ζουν μέσα σ’ αυτόν και με τους κανόνες του. «Αποστασιοποιούνται κοινωνικά.» Όταν όμως νιώθουν την καυτή ανάσα του Μανιφέστου στον σβέρκο τους και υφίστανται τα προβλήματα που αυτό δημιουργεί στο πετσί τους, αρχίζουν σιγά σιγά να αφυπνίζονται και να καταλαβαίνουν το λάθος. Έτσι αρχίζουν να αντιδρούν. Ο καθένας με τον δικό του τρόπο.

Η αντιδράσεις είναι διαφορετικές όπως διαφορετικές είναι και οι ανθρώπινες ιδιοσυγκρασίες, προσωπικότητες αλλά και ανάγκες. Μία μερίδα ανθρώπων στήνει έναν υπόγειο, μυστικό και αθέατο κόσμο, όπου στεγάζονται οι διωγμένοι της κοινωνίας. Αυτός ο κόσμος λειτουργεί με δικαιοσύνη, ισότητα, καλοσύνη, σύμπνοια και αλληλεγγύη, ορθό καταμερισμό και σεβασμό στο περιβάλλον. Δεν έχει αρχηγούς παρά μόνο έναν συντονιστή και μια επιτροπή που την ονομάζουν «Γερουσία», καταναλώνει ό,τι παράγει, με απόλυτα οικολογικό τρόπο, φροντίζει για την μόρφωση των νέων παιδιών, για την διασκέδαση και για την ανάπτυξή τους. Δεν χρησιμοποιεί χρήματα και όλα ανήκουν σε όλους. Ένας ιδανικός κόσμος κάτω από την γη, που για την υλοποίησή του χρησιμοποιήθηκε υπαρκτή τεχνολογία αλλά και προηγούμενες υπαρκτές υπόγειες πόλεις. Δεν έχει δηλαδή τίποτα το εξωπραγματικό. Αντίθετα είναι απόλυτα εφικτό να πραγματοποιηθεί.

Παράλληλα και ανεξάρτητα με αυτόν τον υπόγειο κόσμο, που στήνεται με στόχο την επιβίωση των μελών του, δημιουργείται και η παράνομη ομάδα «Άλφα» που στόχο έχει την διάδοση των ιδεών και των αξιών που έρχονται σε αντίθεση με τις ιδέες του Μανιφέστου και τελικά την ανατροπή του. Αυτοί είναι οι επαναστάτες που οργανώνουν την αντίσταση και την επανάσταση. Έτσι έγινε το δεύτερο βιβλίο «Η φλόγα της επανάστασης».

Με το τρίτο βιβλίο έρχεται η ολοκλήρωση της τριλογίας και «Η γέννηση ενός νέου κόσμου». Έρχεται η «κάθαρση» και των σχέσεων των ηρώων και του κόσμου συνολικά.

Μέσα από τους ήρωες του βιβλίου προσπάθησα να στήσω έναν καλύτερο κόσμο. Αυτόν τον καλύτερο κόσμο, που αναδύεται σιγά σιγά, και που δεν είναι παρά ένα όραμα, μια ελπίδα, τον ονόμασα Ευτοπία.

Μήπως δεν είναι αυτό που όλοι ψάχνουμε; Πάντως είναι αυτό που όλοι δικαιούμαστε. Και εύχομαι να το βρούμε.
__________________________________________

• Γνωρίστε τα δύο πρώτα βιβλία της τριλογίας, εδώ:
https://www.anemosekdotiki.gr/pezografia/eutopia.html
https://www.anemosekdotiki.gr/pezografia/floga.html

Το τρίτο βιβλίο που ολοκληρώνει την τριλογία, θα κυκλοφορήσει στις 12 Μαΐου. Μπορείτε να το προπαραγγείλετε και να το παραλάβετε ως την πόρτα σας με την υπογραφή της συγγραφέως, καθημερινά στο 210 82 23 574 και στο 211 0123 834.

Leave A Response »

Αποδείξτε ότι είστε άνθρωπος και όχι bot *