Η γαλάζια πέτρα | Γιάννης Μάνικας | Άνεμος magazine

Άνεμος Magazine 02/04/2018 0

%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%84%cf%85%cf%80%ce%bf-2
Καλοκαίρι, παρέα πέντε ατόμων. Η παραλία μοιάζει απέραντη, όχι λόγω της αχανούς της έκτασης, αλλά γιατί καταφέρνει να χωρέσει στα όριά της το ακαταλόγιστο της εφηβείας και την μελαγχολία του ηλιοβασιλέματος, χωρίς αυτά τα δύο να συγκρούονται μεταξύ τους. Εκεί, όλοι μοιάζουν μεταξύ τους. Όχι επειδή φοράνε πανομοιότυπα μαγιό, αλλά γιατί άφησαν στην ντουλάπα κρεμασμένο τον γκριζωπό εαυτό της καθημερινότητας.

Όλοι χαρούμενοι… Τι παράξενο! Λες και είναι προϊόν μαζικής παραγωγής από το εργοστάσιο χαρουμενοποιίας. Ανύπαρκτη, λάθος λέξη. Τουλάχιστον εύστοχη στο νόημα. Όλοι χαρούμενοι λοιπόν, όλοι, εκτός από εκείνη. Πήγε να βρει την ξεγνοιασιά και έχασε πολλά περισσότερα. Συγκεκριμένα, την γαλάζια πέτρα που κρεμόταν στον λαιμό της, μία φθηνή, που βάραινε όμως τόσο πολύ μέσα της. Κόπηκε η κλωστή και η καρδιά έσπασε. Διαμπερές κάταγμα. Πέρασε αρκετή ώρα μέχρι να το καταλάβει και η ίδια. Μόλις το συνειδητοποίησε όμως, ένας χειμώνας άνθισε εντός της, όπως τα λουλούδια την άνοιξη. Όπως…

Σε κάτι τέτοιες στιγμές κρίνονται όλοι και για όλα. Οι φίλοι, η δυναμική τους, η αντίληψη για την ζωή, η οπτική τους για το τι είναι αληθινά σημαντικό στην ζωή και τι όχι. Ερεύνησαν ολόκληρη την παραλία. Εις μάτην. Τους ευχαρίστησε και πήγε σε μια γωνιά, μόνη της, να ηρεμήσει. Ο ένας θέλησε να την παρηγορήσει. Ένας άλλος πήγε και της αγόρασε ένα παρεμφερές κόσμημα, πιο ακριβό όμως, προκειμένου να αντισταθμίσει το κενό της απώλειας.

Κι ένα αγοράκι, την πλησίασε, την αγκάλιασε, όσο έφταναν τα χέρια του και της είπε «κανείς δεν καταλαβαίνει ότι η σημασία βρίσκεται στην συναισθηματική αξία και όχι στο υλικό». Το κοίταξε με βλέμμα επιβεβαίωσης.

«Και μένα το κάστρο μου έγινε και πάλι κόκκοι άμμου. Όμως δεν στεναχωριέμαι. Γιατί και όταν υπήρχε ήταν η αγάπη που του είχα που μέτραγε και όχι η ίδια η κατασκευή».

Ένα δάκρυ κύλησε από τα μάτια της κι εκείνο άπλωσε τις χούφτες του να το μαζέψει, να το πιει, να ξεδιψάσει η ψυχή του. Του χάιδεψε το πρόσωπο, τα μάτια, και βούτηξε στο νερό, μπαίνοντας και πάλι στο παιχνίδι της, στο παιχνίδι της ζωής. Αλλιώτικη, πιο δυναμική, με ανανεωμένη οπτική για τα πάντα.

• Eπικοινωνήστε με τον δημιουργό:
https://www.facebook.com/john.manikas

Leave A Response »

Αποδείξτε ότι είστε άνθρωπος και όχι bot *