«Αξιολογήθηκες; Θα καλοπεράσεις!», Γιάννης Φιλιππίδης

Άνεμος Magazine 21/05/2016 0

aksiokigithikes

Τώρα με μένα, να σου πω πώς έχει το πρόβλημα; Εξυπηρετώ νυχθημερόν την αγάπη μου για το αντικείμενο του βιβλίου, που το να δημιουργείς νέους τίτλους από μελάνι μοσχοβολιστό, είναι κάτι το μαγικό. Με τα υπόλοιπα διαστήματα έχω ανοιχτά θέματα.

Παρακολουθώ πολιτική επικαιρότητα από παιδί, τι μου ’χει συμβεί –τι μας έχει συμβεί;- και δε θέλω από ενημέρωση ν’ ακούσω ούτε το δελτίο καιρού; Μπάφιασα από την πολλή ενημέρωση και την πολλή διαπραγμάτευση, γείραν οι σβέρκοι μας από τον Ιούνη του ’14 για το αν θα κλείσει η αξιολόγηση, τι άλλα νέα, και πάλι μπροστά σου η αξιολόγηση, κι ότι θα χρωστάμε μέχρι να ξαναγίνει παγωμένος πλανήτης η γη, που έχει τα θεματάκια της με την κλιματική αλλαγή, αλλά εμείς εν Ελλάδι, μου φαίνεται ότι θα τα υπερβούμε κι αυτά…

Είναι φορές, που είναι αλήθεια, ότι ένα ραδιοφωνάκι το σκάω στον πρώτο καφέ, να μάθω αν έπεσε κανένα αεροπλάνο –κούφια η ώρα, χάθηκαν άνθρωποι μόλις πριν από δυο μέρες- αν βούλιαξε κανένα από τα επιφανή νησιά μας, που ευτυχώς δε προβλέπεται κάτι τέτοιο σα ποινή από τους δήθεν εταίρους-δανειστές μας, που δε θα χορτάσει το μάτι τους τραπεζικούς δείκτες, ποτέ σα να λέμε! Άσε που η νησιωτική Ελλάδα, ίσως αξιοποιηθεί από το νέο ΤΑΙΠΕΔ, εδώ δε μάθαμε ακόμα αν το γλιτώνουμε το νερό και το δημόσιο ρεύμα ακόμα σ’ αυτήν την ματιασμένη –από μάτι κακό- πατρίδα…

Αλλά οι ειδήσεις πέφτουνε στα μούτρα μας, αδέσποτες, ξέρουμε από ποια κέντρα, αλλά ξέχνα τον έναν, κατέβασε τον άλλον, θα ξεμείνουμε με την ακροδεξιά και το ΚΚΕ κι αν τους δώσεις σκυτάλη, θα μπουν στη γκουγκλ, να γκουγκλίσουν εισιτήρια για Κόστα Ρίκα.

Χάλια-χάλια! Από ζωή, μπορεί όσοι/ες προλαβαίνουμε κάτι να κάνουμε, σε προσωπικό επίπεδο πες εσύ, που δε το πολυβλέπω για τους περισσότερους από μας. Απ’ αυτή τη ρημάδα την αξιολόγηση, τι αστερίσκοι παραμένουν; Γαλαξίες να υποθέσω; Πλατιά σου λέει ο άλλος, η περίοδος αποπεράτωσής της, κάτι σα το Δέλτα του Αξιού. Και μεις την έχουμε πάρει με διθέσιο κανό. Επιπλέον, εδώ και κάτι χρόνια έχουμε χάσει και το ένα μας κουπί.

Πώς το χάσαμε; Ψάχνοντας το μέλλον μας, αγκαλιασμένοι –για να μη πω απ’ την αρχή καβαλημένοι– από μια σοβινιστική, αφιλόξενη Ευρώπη, που ηλεκτροδοτεί καλώδια σα συμπαράσταση σε μετανάστες, μάλλον, δεν είμαι και σίγουρος. Ίσως να μας έπεσε, ενόσω οι λαϊκότεροι στο σκάφος, μετρούσαν τα μηνιάτικα σε άντρες συζύγους γυναικών αρχηγών κομμάτων ή στις επιλεγμένες κρατικοδίαιτες κυρίες της ενημέρωσης, που αμείβονται από 436 μεριές, εγώ ίσως να ξεχνάω μερικές και κείνες, ακόμα ντεκαπάρουν μια τουφίτσα να φέρνει η όψη τους σε φάση κυρίας κι όχι ευτελούς κυράτσας; Άνθρωποι διορισμένοι εδώ και δεκαετίες σε εκδοχή πολυθεσίτη κι ερημοσπίτη, που δεν πάτησαν ποτέ στην εργασία τους, ούτε καν μπήκανε στον κόπο να στείλουν μια φορά λουλούδια στο γραφείο τους, μιας και οι ίδιοι/ες δεν πάτησαν ποτέ; 2.800€ ο ένας, 8.000€ ακούω η άλλη, θαύμα περνάμε στην ακρογιαλιά!

Κι οι λοιποί/ες, που δεν ξεκληρίζαμε το ελληνικό δημόσιο για να τα ξύνουμε ιδιωτεύοντας, πώς βρεθήκαμε να χρωστάμε ακόμα και κομμάτια από το λογαριασμό του ηλεκτρικού μας; Είμαστε οι ανάξιοι, οι ανόητοι, που πρέπει να μας χαρεί ο πάτος ο θαλασσινός, επειδή δεν κυνηγήσαμε λαμογιές, εκδουλεύσεις, αποφύγαμε τα γλειψίματα ή απλά δεν συνέβη να ’μαστε καμιανής ή καμιανού «γνωστού» ή «γνωστής»;

Εγώ σα φυσικό πρόσωπο και σα πολίτης, τι να σου πω, Έλληνά μου; Ότι, κάτσε και πλήρωνε τώρα παραπάνω ΦΠΑ για να ’χει η κάθε τηλεστάρ κανάλι χρεοκοπημένο σε πλήρη λειτουργία και μεροκάματα, που δε θα πάρεις εσύ ούτε μ’ έναν αιώνα σκληρής δουλειάς;

Αυτό μήπως θέλουνε στ’ αλήθεια, τουλάχιστον τα «υγιή» μέσα ενημέρωσης; Να μας ρίξουνε μια Ρουλά στη μάπα, να νομίζουμε απ’ το πολύ ζουμπουρλό και το πολύ ζανάξ ότι ζούμε ακόμα, προ κρίσης; Όποιος άντεξε σου λέει, δυο χρόνια πολιτικής αγωνίας, αν θα περάσουμε το ποτάμι και αντέξαμε με ανοιχτές στην «ενημέρωση» οθόνες, να τις κλείσουμε τώρα που επέστρεψε η θεά και να παίρνουμε κάθε τόσο τα βουνά ή τους δρόμους, αντίστοιχα με ό,τι απ’ αυτά έχουμε κοντύτερά μας;

Μήπως βολεύει ελαφρά και το πολιτικό σύστημα η στρέβλωση; Να κλέβονται τα βλέμματα στα χαζά και τ’ άσχετα για να ξεχνάμε σα χρυσόψαρα, ποια είδηση ακούσαμε; Χα, τώρα βλέπεις, τακτοποιούμε χώρες-μαγαζάκια, ασταθείς πολιτικά λαούς, επιβάλλοντας όχι μόνο λιτότητα χωρίς εργασιακά δικαιώματα, αλλά και ΝΕΑ κόλπα, ανεξερεύνητα σαν τον ΚΟΦΤΗ, που σαν τραπεζικός αλγόριθμος στο έξης θα τα διορθώνει όλα;

Να σου πω ένα μυστικό; Είμαι καλά! Ψυχολογικά, εσωτερικά, χαίρω άκρας υγείας. Κι είναι γιατί ξέρω ότι πάντα υπάρχουν χειρότερα, ώρα τους είναι να ’ρθουν κι αυτά. Έχουμε αντέξει όσα ΔΕΝ φανταζόμασταν. Τώρα πια δεν πονάει, δεν κοστίζει.

Ακούς Ευρώπη και ΔΝΤ; Ψιλά-χοντρά, δικά σας όλα. Μη μασάτε. Εδώ είμαστε οι πρωτότυποι, οι πιο λεβέντες, οι Έλληνες που έχουν ακόμα κόκαλα και μυαλά να οργανώνουν φιέστες Ρούλας για να κερδίσουν ένα κινητό, χωρίς τη συνδρομή του. Και δεν πουλάμε μόνο αεροδρόμια ή χρυσαφικά, τελειώνουν όσον ούπω κι αυτά.

Τώρα απέμειναν τα έρημα τα κορμιά μας. Χαρίζουμε το ένα μας μάτι για έξι μήνες νοίκι σε δυάρι εσώκλειστο στην Κυψέλη. Μετά θα βάλουμε κόκκινο φωτάκι απ’ έξω. Να ’ρχονται τουρίστες και τουρίστριες, να παίρνουν τα δανεικά τους· σε είδος. Ανταλλάσσονται τα πάντα σε τιμές κόστους. Αυτιά, μύτες, καρδιές. Πάρτε ό,τι αξιοποιείται κι αφήστε μας το υπόλοιπο κουφάρι, να μπορούμε να βάλουμε το κόκκινο λαμπάκι, να κάνουμε την καριέρα μας στο αντικείμενο.

Γιατί μεγαλώσαμε σε μια χώρα, που αφού τη μαστιγώσαν βασιλιάδες, πραξικοπήματα και κουτσές δημοκρατίες, αναπτυχθήκαμε για να καταρρεύσουμε αμέσως μετά. Σα το τρενάκι του τρόμου στο λούνα παρκ ένα πράγμα, χωρίς συνθήκες προστασίας. Χωρίς σωτηρία για να σου το πω αλλιώς. Βλέπεις μούτρα Λαγκάρντ στο γυαλί κι έχεις ακόμα το θράσος να ονειρεύεσαι το μέλλον σου αλλιώς; Μα έχεις στ’ αλήθεια, θράσος. Θα τιμωρηθείς, το έργο δεν τελείωσε: τώρα μας έρχεται κι ο κόφτης! Το λέω και το χαίρομαι σα λέξη, ανατριχιάζει η ραχοκοκαλιά μου. Αυτά, για να χειροκροτάς άλλη φορά Όλγες και Ρούλες, που όχι μόνο ζουν από σένα, αλλά επιπλέον σ’ εκδικούνται. Τα φιλιά μου, μέχρι να ξανασυναντηθούμε…

Επικοινωνήστε με τον συγγραφέα:
https://www.facebook.com/Yannis.Filippidis.anemosekdotiki/?fref=ts

Σχετικοί σύνδεσμοι:
http://www.anemosekdotiki.gr/syggrafeis/pezografia/giannis-filippidis.html
http://yannis-filippidis.blogspot.gr/

Leave A Response »


+ 1 = 4